Do dziadków i babć


Babcia i dziadek

 „Kto posiada dziadków, ten posiada skarb” – tak brzmi motto dzisiejszego kazania dla Państwa, drodzy Dziadkowie i Babcie.

Wiele przemawia za tym, że jesteście w oczach innych skarbami

  • Wiele osób nadaje swoim dzieciom imiona po dziadkach;
  • Wiele osób zamawia mszę święta w intencji żyjących lub zmarłych dziadków;
  • Wielu prosi swoich dziadków i babcie o modlitwę w intencji egzaminów na studia czy przed egzaminem na prawo jazdy;
  • Wielu czeka na podarki od dziadków lub spadek po babci czy dziadku.

Pewien człowiek rzekł do mnie kiedyś podczas wizyty w domu opieki: „ Jestem teraz w metalicznym wieku“, -„ A cóż to takiego? -zapytałem“  - „Srebro we włosach, złoto w zębach, stal w biodrze, i ołów w nogach.”

Ale ze wszech miar jest pan w każdym sensie skarbem.

Kto nie wspomina z miłą chęcią swoich dziadków.

Wartość dziadków podnoszą również teksty biblijne przeznaczone na dzisiejszy dzień:

„Chcę wielbić czcigodnych mężów, naszych ojców… U ich potomków pozostają ich dobra, ich spadek u wnuków.“ (Sir 44, 1.11).

Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły… niech w bramie chwalą jej czyny“ (Księga przysłów 31,10.31).

Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. “ (Mt 13,16).

Politycy nawiązując do dziadków mówią o tak zwanych zasobach – co znaczy tyle co  skład, inwentarz, zapas, stan, kapitał.

Dziadkowie są źródłem pieniądza dla rodziny i społeczności. Dzięki świadczeniom dziadków rodzina i społeczność oszczędza każdego roku tysiące euro.

Ale o wiele cenniejszy jest duchowy kapitał dziadków i babć.

  1. Oni są szkołą mądrości. Oni posiadają „życiowa mądrość, której nie nauczymy się z książki. Oni wiedzą, co w życiu naprawdę cenne, dobre, ważne, co się liczy.

 „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę??“ (Mt 16,26).

Boże, daj nam pokorę, byśmy przyjęli w pokoju to, czego zmienić nie możemy, daj nam odwagę, aby zmienić to, co powinno być zmienione, i daj nam mądrość, abyśmy umieli odróżnić jedno od drugiego.“.

 (Reinhold Niebur).

Spałem i śniłem, że życie jest radością.

Obudziłem się i zobaczyłem, że życie jest służbą.

Zacząłem służyć i zobaczyłem, że służba jest szczęściem. 

(Rabindranath Tagore).

„Nie chodzi o to by życiu przydać lat, ale by latom przydać życia.

(Alexis Carrel).

Te mądrości, drodzy dziadkowie i babcie przekażcie dalej młodemu pokoleniu.

  1. Dziadkowie są stróżami wartości i kagankiem wiary.
  • Prawdziwość i prostolinijność ( Kłamstwo ma krótkie nogi – mawiała moja babcia)
  • Sprawiedliwość („zawsze zwracaj resztę“ – mawiał mój dziadek).
  • pilność
  • serdeczność: dzielenie się, przebaczanie…
  • świadectwo wiary: nauczanie dzieci modlitwy, prowadzenie ich na nabożeństwo, objaśnianie spraw kościelnych, opowiadanie historii biblijnych, pokuty, modlitwa za wnuki … „Mojej babci zawdzięczam nawrócenie“ – powiedział kiedyś jeden z piosenkarzy.

Młodzi rodzice dają dzieciom wykształcenie, pieniądze, rozwijają zainteresowania, ale zapominają o najistotniejszym: wierzące dziecko zawsze będzie miało w życiu oparcie!

Do tej problematyki nawiązuje ojciec Hans Wallhof, który sformułował następująca modlitwę:  

„Święta Matko Anno, daj mi znieść to,

Że wnuki moje podążają ścieżkami, których nie pojmuję.

To jak kształtują swoje życie jest mi obce.

Ich przymioty i pośpiech wymagają mojej cierpliwości.

Ubolewam, że wiara i Kościół nic dla nic nie znaczą…

Święta Anno, kocham moje dzieci i wnuki,

Tak jak ty kochałaś Marie i Jezusa.

Proszę, święta Anno, o dobre współżycie pokoleń,

Święta Anno wspieraj rodziców w ich troskach.

Jezu błogosław nasze rodziny. Amen. (Ojciec Hans Wallhof).

 

  1. Spuścizna. (Symbol: książeczka oszczędnościowa).

„Czego oczekuję od moich dziadków?“ – brzmiała niegdyś ankieta.

Odpowiedzi: „Książki kucharskiej mojej babci i książeczki oszczędnościowej mojego dziadka“.

„Największą spuścizną jest miłość. U moich dziadków czuję się kochany. A to doświadczeniu czyni mnie zdolnym do kochania. Tylko tek kto jest kochany, umie kochać. (W szkole już po 3 miesiącach rozpoznaje dzieci, które nie mają kontaktu z dziadkami).

Siedmiolatki objaśnia, kto to babcia.”

Babcia to pani, która nie ma dzieci i dlatego kocha dziewczynki i chłopców innych ludzi.

Babcie właściwie nie mają zajęcia, po prostu muszą być.

Ponieważ są stare nie mogą bawić się w żadne dzikie gry z bieganiem i takim tam. Ale wcale nie muszą. Wystarczy, że zabiorą nas na wesołe miasteczko i mają wystarczająco dużo pieniążków.

 

Babcia nigdy nie może powiedzieć : No już pośpiesz się!

Najczęściej babcie są grube. Ale nie aż tak grube, żeby nie móc zawiązać komuś sznurówek.

Babcie noszą okulary i czasami całkiem zabawna bieliznę.

Prawdziwe babcie mogą wyjmować zęby z buzi.

Babcia nie musi być mądra, ale kiedy ja pytam: dlaczego kochany Bóg nie jest żonaty? Albo dlaczego psy nie znoszą kotów?  - to musza to wiedzieć.

Babcie z nami rozmawiają naprawdę. Nie przez taki śmieszny język bobasów, jak ludzie którzy nas czasem odwiedzają i których trudno zrozumieć.

Kiedy babcie nam cos czyta, to jest to naprawdę ładne. Czytają również jedną i tę sama historię, kiedy się chce i nie pomijają niczego.

Każdemu mogę polecić posiadanie babci, przede wszystkim gdy nie ma się telewizora.

W końcu babcie to jedyne dorosłe, które maja czas.“. (z internetu).

Miłość dziadków do wnuków zawiera się w  trzech zwrotach: 

Czas – to pieniądz. Nie. Czas to miłość. Dziadkowie są jak ściana płaczu dla dzieci i wnuków.

Przywiązanie – to więcej niż sympatia. Jest tam, gdzie mnie ciągnie. Przywiązanie to chęć życzenia i czynienia wszystkiego dobrego, sprawiania radości i uszczęśliwiania. Nie należy jednak przywiązania mylić z rozpieszczaniem…

Wspaniałym wyrazem przywiązania jest czułość, tzn. cielesne doświadczenie miłości. W przedszkolu zawsze powtarzam  wychowawczyniom : każdy dotyk, każdy uśmiech, słowo są dla dziecka bardzo ważne. Czułość obdarowuje człowieka poczuciem bezpieczeństwa i akceptacji.

  1. Dziadkowie są pamięcią rodziny ( symbol pamiętnik).

Drzewo bez korzeni nie ma oparcia. Historia, tradycja, zwyczaje rodzinne wzmacniają nas i radują. Dlatego opowiadajcie wnukom o waszym życiu.

  1. Dziadkowie grają w rodzinie „drugie skrzypce“ (Symbol: skrzypce).

Sławny dyrygent Leonard Bernstein został kiedyś zapytany, jaki instrument najmniej chętnie jest grany w orkiestrze. Bez namysłu odpowiedział: : „ Drugie skrzypce“. Wszyscy chcą grać pierwsze. Ale jak ważne są te drugie. Bez nich zabrakłoby harmonii.

Najważniejsze w naszym życiu to poczucie bycia potrzebnym. To nadaje naszemu życiu głęboki sens i radość. Drodzy dziadkowie czujcie się potrzebni, docenieni, kochani ale nigdy wyzyskani! Amen.